جاودانگی‌

تو به اندازه پروانه شدن زیبایی‌

جاودانگی‌

تو به اندازه پروانه شدن زیبایی‌

جاودانگی‌

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام. من یه دانشجو و معلم هستم که می نویسه... به لطف خدا همه نمازهای قضام رو خوندم و قراره روزه های قضام رو هم بگیرم.
دعا کنین امسال تموم شن.

روزه های گرفته شده: 6 از 30

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «نامه» ثبت شده است

     منو ببخش پسرم.

     امروز که از کنار اون خونه قدیمی رد شدم، یادت افتادم... یاد تو و بچه ها. این دفعه اول نیست. هفته ای حداقل یه بار تکرار می شه. نباید به حال خودت ولت میکردم. عجله کردم... همه چی خراب شد. میخواستم همه چی رو عوض کنم، یا بهتر بگم، خواستم صورت مسئله رو پاک کنم، اما نشد. اصلا داشت دوباره همونطور می شد... زود قید همه چی رو زدم... برگشتم سر خونه اول.

     تو اولیش نبودی، قبلی تر ها رو به خدا سپردم، پس چرا تو رو هم بهش نمی سپارم؟ تو کوچیکتری، آخریها همیشه ترحم برانگیزترن، وگرنه واسه خدا که کاری نداره.



     نمی دونم، شاید هم مقصر اصلی من نبودم... تو خودت از همه چیز خبر داری، نمی خواستم اینطور بشه... برات نقشه ها کشیده بودم، بهت افتخار می کردم، اما یه اشتباه محاسباتم رو به هم ریخت. دست و پامو گم کرده بودم، اما نتونستم فراموش کنم. بهت قول میدم همه چی رو درست کنم. بهم فرصت بده... به زمان احتیاج دارم.

     باور کن خودم بیشتر از تو درگیرم، باور کن...

     چشماتو ببند، همه چی رو برای یه مدت فراموش کن...

     منتظرم بمون.

۴ نظر ۰۲ مهر ۹۴ ، ۲۱:۰۱
مهربان ^__^